Duraksamak: Kendini Duyabilmenin Yolu

12.06.21

Kendimizi duymak bazen çok zorlaşabilir. Kendi adıma şu aralar bunun için fazladan uğraşmam gerekiyor. Çünkü içsel ve dışsal çok fazla müdahale var... İnsanlık olarak duraksamaya, dinlemeye ve duymaya ihtiyaç var; ama son iki senedir yaşadığımız durağanlıktan bahsetmiyorum. Evet, evlere kapandık, durduk, belki yavaşladık ama durduğun zaman neler yapıyorsun? Bahsettiğim durağanlık hali gerçekten durmak ve izlemek... Belki çevreni, belki nefesini... Elinde telefonla saatlerce televizyon izleyerek duruyorsan ve zihninin seni sürüklediği yerlerdeysen bu çok da verimli bir duraksama olmuyor. Zaten zihinsel olarak çok yorgunuz; maddi, manevi ve küresel sorunlar almış başını gitmiş.

Oldukça zor zamanlardan geçerken beden ve ruh sağlığını koruyabilmek adına gerçekten “DURAKSAYARAK” bu sürecin hediyelerini alabiliriz. Peki, ne yapılabilir? Çok kısa bir an bile olsa durgunlaşabileceğiniz bir zaman dilimini gününüzün bir parçası haline getirmenizi önerebilirim. Bu, meditasyon yapmak olabilir. Meditasyon, hediyesi bol bir pratiktir. Sadece oturmak, nefesini izlemek, bedenini duymak ve dinlemek sana nasıl hissettirirdi? Bunun içsel ve dışsal kaynaklarınızı keşfetmek için paha biçilmez değerde olduğunu söyleyebilirim. Eğer "Bu benim için mümkün değil," dersen; kimseyle konuşmadan, telefonuna bakmadan yapabileceğin bir yürüyüş de olabilir. Veya sebze soyarken sadece sebze soymanız olabilir; televizyon açık olmasın, biriyle konuşmayın... Tüm dikkatiniz yaptığınız işin detaylarında olsun.

Ve bu sana nasıl geliyor? Bedeninin bir yerinde bir his var mı? O his kötü mü yoksa iyi mi? Dinle, duy, keşfet... Bu araştırma içindeyken hatırla: Yapabileceğinizin en iyisini ancak elinizdekilerle yapabilirsiniz. Yapabileceğim şeyler için kaynaklarım neler? Elimden gelen neler? Duy, dinle, keşfet... Ve yapamadığın, gücünün yetmediği şeyler için de kendini suçlamaktan vazgeç. Hatta bu, yapabileceğiniz en iyi şey olabilir. Hayatınızı, zamanınızı neler dolduruyor? İstekleriniz neler? Ne istiyorsunuz? Duyabiliyor musun?

Sevgilerimle,

Nurcan